Reflecting on my travel to Japan, part 1

I’ve finally fulfilled my biggest dream and  between March and April this year I flew to the land of sakura, anime, AKB48, sake and wasabi, to spend there almost three weeks. In general it was no spontaneous ,last-minute sort of deal, which would be built around visiting those few places that pop up on the first page of Google, after writing down ‘Japan things to see’. After buying the plane ticket (more than a half a year beforehand), the real fun began, as I wanted to pick the most interesting spots to catch a glimpse of. The temples like Fushimi Inari or Kiyomizu-dera in Kyoto (which first impressed me in an animated form – through anime Lucky Star), or the memorial plate  of my favorite Japanese singer – late Yutaka Ozaki, in Shibuya, Tokyo were on my trip’s must-see list from the very beginning, but the rest of the itinerary was a real dilemma. It turned out my knowledge about Japan was mostly based on countless watched anime titles, movies and TV series, and dozens or hundreds of pop and rock bands I listen to. For the next few months, I had to learn a bit more about what Japan is all about, when it comes monuments, and otherwise. Continue reading →

Advertisements

Refleksyjnie o mojej podróży do Japonii, cz. 1

Na przełomie marca i kwietnia spełniłem swoje największe marzenie i poleciałem na prawie 3 tygodnie do Kraju Kwitnącej Wiśni, anime, AKB48, sake i wasabi. Generalnie nie była to spontaniczna wizyta, opierająca się wyłącznie na zwiedzeniu kilku miejsc, które pojawiają się na pierwszej stronie Google po wpisaniu hasła ‘Japan things to see’. Po zakupieniu biletu na samolot (z ponad półrocznym wyprzedzeniem), zaczęła się prawdziwa zabawa z wyszukaniem najciekawszych lokalizacji do odwiedzenia. Świątynie Fushimi Inari i Kiyomizu-dera (która zaimponowała mi po raz pierwszy w wersji animowanej – anime Lucky Star) w Kioto, czy tabliczka upamiętniająca mojego ulubionego Japońskiego piosenkarza, Yutakę Ozakiego w dzielnicy Shibuya w Tokio miały od samego początku zapewnione miejsca  w moim planie podróży, jednak cała reszta była wielką niewiadomą. Moja wiedza o Japonii głównie opierała się na niezliczonych obejrzanych tytułów anime, filmów i seriali oraz dziesiątkach przesłuchanych zespołów popowych i rockowych. Przez kolejne kilka miesięcy zacząłem się douczać o tym, co tak naprawdę warto zwiedzić. Continue reading →

Twice is Sending You a Signal

More and more kpop groups which I’ve been fond of retired lately – Wonder Girls (still can’t get over this one), 4Minute, SISTAR or 2NE1. The giants like Girls’ Generation or BIG BANG may still be around, but I don’t think they’ll stay around very much longer. The entertainment industry is a very vicious place, and new bands pop off straight away to fill the void left by their sunbaes.
In less than two years, Twice has become one of the main forces of the Korean pop. Starting with Like Ooh Ahh, through ubiquitous Cheer Up, TT and Knock Knock, the girlband continues to make a hit after hit, enjoys commercial success and observes great view numbers on Youtube. Twice quickly cemented their position at the forefront of the kpop phenomenon, and now the girls are back with the new single, Signal. So, does it live up to the hype? Continue reading →

Babes Never Die

My top 5 Scotland-related things are: Frankie Boyle, Nazareth, Trainspotting, the accent, and most recently, Honeyblood. The band initially came up on my radar when I heard their first self-titled album, and I immediately fell in love. Thankfully, I didn’t have to wait very long for the follow-up record. The rocking duo composed of Stina Tweeddale and Cat Myers returned with a Babes Never Die CD in November last year (I took my sweet time writing this).. Continue reading →